വായിച്ച്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദൈവത്തെ കണ്ടപൊലെ ആ അമ്മയെ അറിയാതെ കൈ കൂപ്പി നിന്നു

Loading...

വായിച്ചപ്പോൾ അറിയാതെ കണ്ണ് നനയിപ്പിച്ച ഒരു പോസ്റ്റ്‌..കൂടുതൽ ഉള്ളത് കൊണ്ട് വായിക്കാതെ പോകരുത് ഇത് ഒരു പാഠമാണ്. എല്ലാവരും മനസിലാക്കേണ്ട പാഠം..വായിച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ആ അമ്മയുടെ കാലിൽ ഒരു ഉമ്മ വയ്ക്കാൻ തോന്നി…ഈ കുടുംബത്തിന് നല്ലത് മാത്രം വരുത്തണേ….

വായിച്ചറിയുന്നതിനു മുമ്പ്‌ വരെ ഇത്‌ വെറുമൊരു ഫോട്ടൊ ആയിരുന്നു, വായിച്ച്‌ കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദൈവത്തെ കണ്ടപൊലെ ആ അമ്മയെ അറിയാതെ കൈ കൂപ്പി നിന്നു, ഇവർ എന്റെ വാളിൽ കാണുന്നത്‌ തന്നെ ഐശ്വര്യമായ്‌ കരുതുവാണു, )

Loading...

സഹോദരി തങ്കമ്മയുടെ മകൾ ഗംഗ ആശുപത്രിയിൽ പ്രസവിച്ച വിശേഷമറിഞ്ഞാണു ഇന്ദിര ആലപ്പുഴ ജില്ലയിലെ ഒരു താലൂക്ക്‌ ആശുപത്രിയിലെത്തിയത്‌, തിരക്കുള്ള ആശുപത്രി വരാന്തയിലൂടെ പുറത്തേക്കു നടന്ന് പോകുന്ന ആശുപത്രി ജീവനക്കാരന്റെ കയ്യിലെ ബക്കറ്റിലേക്ക്‌ മറ്റുള്ളവർ അറപ്പോടെ ഉറ്റുനോക്കുന്നതും കണ്ട്‌ ഇന്ദിരയും ഒന്ന് നോക്കി,

ബക്കറ്റിൽ ഒരു മാംസപിണ്ഠം . ചോര പുരണ്ട ഒരു കുഞ്ഞിന്റെ രൂപം, ഇന്ദിരയുടെ തലയിലെക്ക്‌ രക്തം ഇരച്ചു കയറി, അയാളുടെ പിന്നാലെ നടന്നു, ആശുപത്രിയുടെ പിന്നിൽ പുതിയതായ്‌ കുഴിച്ച കുഴിയുടെ അരികിൽ അയാൾ നിന്നു, പിന്നാലെ ഇന്ദിരയും, ആ മാംസപിണ്ഠം അയാൾ ആ കുഴിയിലേക്ക്‌ സാവധാനം ഇട്ടു,

“ഇന്നലെ അബോർഷൻ നടന്നതാ – ചാപിള്ള ” മരവിച്ച മനസാക്ഷിയുടെ ശബ്ദം ആ ആശുപത്രിജീവനക്കാരിൽ നിന്ന് ഇന്ദിര കേട്ടു, എവിടെയോ കൊളുത്തിവലിച്ച സംശയം തീർക്കാൻ ഇന്ദിര കുഴിയിൽ കിടന്ന കുഞ്ഞിന്റെ കാലിൽ ഒന്ന് തൊട്ടു,

ചൂടുള്ള ശരീരത്തിന്റെ സ്പർശ്ശമേറ്റതും തണുത്ത ആ കാലുകൾ ഒന്ന് വിറച്ചു, ആ വിറയൽ ഇന്ദിരയുടെ കൈകളിലൂടെ ഹൃദയത്തിലേക്ക്‌ തരംഗമായ്‌ എത്തി, ഇതിനു ജീവനുണ്ട്‌ – അറിയാതെ തന്നെ നാവിൽ ശബ്ദമായെത്തി, ആശുപത്രിജീവനക്കാരൻ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി,

Loading...

ഈ കുഞ്ഞിനെ എനിക്ക്‌ തരുമോ – അമ്മയാവാൻ വെമ്പുന്ന ഇന്ദിരയുടെ ചോദ്യം ആശുപത്രി ജീവനക്കാരനെ വീണ്ടും കുഴപ്പത്തിലാക്കി,

“ചത്തെന്ന് ഡോക്ടർ പറഞ്ഞ കുഞ്ഞാ, നിങ്ങളായിട്ട്‌ കുഴപ്പമുണ്ടാക്കരുത്‌, കുഴിച്ചിടാൻ ഇതിന്റെ തള്ള എനിക്ക്‌ 200 രൂപ തന്നിറ്റുണ്ട്‌,” ജീവനക്കാരന്റെ ശബ്ദം ചാപിള്ളയായ്‌ പുറത്തുവന്നു,

“എനിക്ക്‌ കുഞ്ഞുങ്ങളില്ല ഞാനെടുത്തോളാം, പുറത്താരുമറിയില്ല, “കയ്യിലുണ്ടായിരുന്ന 200 രൂപ കൂടി ജീവനക്കാരന്റെ കയ്യിൽ പിടിപ്പിച്ചതോടെ ഇന്ദിരക്ക്‌ ഒരു മകൾ ജനിച്ചു, ,

ശല്യമൊഴിവാക്കാൻ അമ്മ കൊല്ലാനേൽപ്പിച്ച കുഞ്ഞിനെയും കൊണ്ട്‌ എന്തുചെയ്യണമെന്നറിയാതെ ഇന്ദിര മുന്നോട്ട്‌ നടന്നു, ഭർത്താവ്‌ സേതുനാഥക്കുറിപ്പിന്റെ വീട്ടിലെത്തി പെങ്ങളോട്‌ കാര്യം പറഞ്ഞു,ദേഷ്യം കൊണ്ട്‌ ചുവന്ന കണ്ണുമായ്‌ നിൽക്കുന്ന സേതുനാഥക്കുറിപ്പ്‌ പെൺകുഞ്ഞ്‌ ആണെന്നറിഞ്ഞപ്പോൾ കുഞ്ഞിനെയും കൊണ്ട്‌ എങ്ങോട്ടെങ്കിലും പൊക്കോളാൻ പറഞ്ഞു, കുഞ്ഞിനെ ഒരു നോക്ക്‌ കാണാൻ പോലും കൂട്ടാക്കിയില്ല !.

ഓട്ടോറിക്ഷ പിടിച്ച്‌ ഇന്ദിര അടുത്തുള്ള സ്വകാര്യ ആശുപത്രികളിലെല്ലാം കയറിയിറങ്ങി, മാസം തികയാതെ അമ്മ ഉപേക്ഷിച്ച കുഞ്ഞിനെയും കൊണ്ട്‌ ഇവിടേക്ക്‌ വന്നാൽ പോലീസിനെ കൊണ്ട്‌ പിടിപ്പിക്കും, എല്ലായിടത്തും ഒരേ പല്ലവി, കുഞ്ഞിനു കൊടുക്കാൻ ഒരിറ്റ്‌ ചൂടുവെള്ളം ചോദിച്ചതിന്റെ പേരിൽ കടകളിൽ നിന്ന് പോലും ആട്ടിയിറക്കി, ഒടുവിൽ ഓട്ടൊറിക്ഷാ ഡ്രൈവർക്കു മനസ്സലിഞ്ഞു, അയാൾക്ക്‌ പരിചയമുള്ള ഒരു ശിശുരോഗ വിദഗ്‌ദന്റെ അടുത്ത്‌ കൊണ്ടിറക്കി.

കുഞ്ഞിനെ ഡോക്ടർ വിശദമായ്‌ പരിശോദിച്ചു, മാസം തികയാതെ ജനിച്ച കുഞ്ഞായതിനാൽ ജീവൻ രക്ഷിക്കുന്ന കാര്യം കഷ്ടമാണു, ഭാരം
ഒരു കിലോഗ്രാം മാത്രം, ഇൻക്യുബേറ്ററിൽ കിടത്തണം പക്ഷെ അതിനു പണമെവിടെ?.

ഒടുവിൽ ഡോക്ടർ സഹായം ചെയ്തു, തന്റെ ആശുപത്രിയിൽ തന്നെ ശിശുരോഗവിഭാഗത്തിൽ ഒരു പ്രത്യേക മുറി കുട്ടിക്കായ്‌ ഒരുക്കി, അവിടെ ഗ്ലുക്കോസ്‌ ഡ്രിപ്പ്‌ മാത്രം നൽകി 10ദിവസം അതീവ സുരക്ഷിതമായ്‌ കുഞ്ഞിനെ പരിപാലിച്ചു, പത്താം ദിവസം വീട്ടിലേത്തി,

അതിനുശേഷമുള്ള ദിവസങ്ങൾ അതികഠിനമായിരുന്നു, ഗ്ലുക്കോസ്‌ കുപ്പിയിൽ ചൂടുവെള്ളം നിറച്ച്‌ ഇന്ദിര കുഞ്ഞിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലേക്കും കാലിലേക്കും ചൂടു നൽകികൊണ്ടിരുന്നു, ഇടവേളകളിൽ കൃത്യമായ ഈ പരിചരണത്തിനൊപ്പം അഞ്ചുദിവസത്തിലൊരിക്കൽ ആശുപത്രിയിലെത്തി പരിശോധിക്കണം,

ഗർഭം നശിപ്പിക്കാൻ വേണ്ടി ചെയ്തതിനാൽ കുഞ്ഞിന്റെ പൊക്കിൾ കൊടി ഉൾപ്പടെ ഉള്ളവ വേണ്ടവിധം മുറിക്കുകയും പരിചരണം നൽകുകയും ചെയ്തിരുന്നില്ല, അതിനാൽ കാറ്റ്‌ തൊടുക പോലും ചെയ്യാതെ കുഞ്ഞിനെ ആശുപത്രിയിലെത്തിക്കുകയും വീട്ടിൽ പരിചരിക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നത്‌ ശ്രമകരമായ ദൗത്യമായിരുന്നു ഇന്ദിരക്ക്‌,

120 ദിവസം കണ്ണും കരളും കുഞ്ഞിൽ മാത്രം അർപ്പിച്ച്‌ ഇന്ദിര കാവലിരുന്നു, കുഞ്ഞിനു ഓരോ അഞ്ചു ദിവസം കൊണ്ട്‌ അഞ്ചു ഗ്രാമിൽ കൂടുതൽ ഉണ്ടാകരുതെന്ന നിർദ്ദേശം ഡോക്ടർ നൽകിയിരുന്നു, 120 ദിവസം.കഴിഞ്ഞാണു വായിലൂടെ നേരിട്ട്‌ വെള്ളം നൽകിയത്‌

ആട്ടിറക്കിയെങ്കിലും സേതുനാഥക്കുറുപ്പ്‌ കുഞ്ഞിനെ കാണാൻ വന്നു, കണ്ടുകണ്ടു കുഞ്ഞിനെ സ്നേഹിക്കാൻ തുടങ്ങി, കാർത്തികജാതർ കീർത്തിമാന്മാർ ആയിരിക്കുമെന്ന വിശ്വാസത്തിൽ കുഞ്ഞിനു പേരിട്ടു- കീർത്തി, പിറക്കാതെ പോയ സ്വന്തം മകളെ കീർത്തിയിൽ കണ്ട കുറുപ്പ്‌ പേരിൽ ചേലുള്ളൊരു തിരുത്ത്‌ വരുത്തി – കീർത്തി എസ്‌ കുറുപ്പ്‌,

120 ദിവസത്തെ പരിചരണത്തിൽ കീർത്തിക്ക്‌ കാര്യമായ മാറ്റമൊന്നുമുണ്ടായില്ല, ഒരു വയസ്സയപ്പോഴും കീർത്തി മറ്റ്‌ കുട്ടികളെപ്പോലെ വളർന്നില്ല, മുട്ടിലിഴഞ്ഞില്ല, പിടിച്ചെണീക്കാൻ തുടങ്ങിയില്ല, അമ്മക്ക്‌ ആധിയായി, ഡോക്ടറെ വീണ്ടും കണ്ടു,

മാസം തികയാതെ ജനിച്ച്‌, തുടക്കത്തിലെ വേണ്ടത്ര പരിചരണമില്ലാത്തതിനാൽ ഫിസിയൊതെറാപ്പി ചെയ്യണം, ചികിൽസക്കായ്‌ കോട്ടയത്തേക്ക്‌ താൽക്കാലികമായ്‌ താമസം മാറ്റി ഇന്ദിരയും കീർത്തിയും, ശരീരം.ഭാഗികമായ്‌ പ്രവർത്തിക്കാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും എണീറ്റുനിൽക്കാൻ കാലുകൾക്ക്‌ ശേഷിയുണ്ടായില്ല, ഇപ്പോഴും വീൽ ചെയറിലാണു ജീവിതം,

വൈകല്യങ്ങൾ ഉണ്ടെങ്കിലും മകളെ പഠിക്കാൻ വിട്ടു, പ്ലസ്‌ റ്റു പാസായി, ഇതിനിടയിൽ കുറുപ്പ്‌ ക്യാൻസർ ബാധിച്ചു മരിച്ചു, അഞ്ചുവർഷം ചികിൽസക്കായി ഇന്ദിരയുടെ പേരിലുള്ള വസ്തുവകകളൊക്കെ വിൽക്കേണ്ടിവന്നു , ചെറിയ മുറുക്കാൻ കടയിലെ വരുമാനം കൊണ്ട്‌ ഇന്ന് ഇരുവരും ജീവിക്കുന്നു, മൂന്ന് സെന്റ്‌ ഭൂമിയിലെ ഒരു കുടിലിൽ ആണു താമസം,

മഴക്കാലമായാൽ ഈ കുടിലിനു ചുറ്റും വെള്ളം കെട്ടും, അപ്പോൾ സഹോദരങ്ങളുടെ വീട്ടിലേക്ക്‌ ഇവർ താമസം മാറും, പ്ലസ്‌ റ്റു പാസ്സായ കീർത്തി കമ്പ്യുട്ടർ ഡിപ്ലോമ നേടി തന്നെ ജീവിതത്തിലേക്ക്‌ തിരിച്ചെടുത്ത അമ്മക്ക്‌ എന്നും താങ്ങായി ഒപ്പം ഒരു വീടും വക്കണമെന്നാണു ആഗ്രഹം,

( കഥ വായിച്ചറിഞ്ഞ നടൻ ദിലീപ്‌ വീട്‌ നൽകാമെന്ന് ഏറ്റിറ്റുണ്ട്‌ . )

(ഫോട്ടൊയിൽ ഇന്ദിരയും കീീർത്തിയും)

കടപ്പാട് : റാം പാലക്കാട്, ശ്രീജിത് കൃഷ്ണൻ

Loading...

Loading...
shares